Geplaatst op Geef een reactie

De geboorte van een gelukkig sporter

Het was half augustus, de voorbereiding voor het nieuwe voetbalseizoen net gestart. Ik trok mijn scheenbeschermers aan en vervolgens weer uit, verruilde mijn voetbalschoenen voor mijn hardloopschoenen en fietste met lood in mijn bovenbenen naar het strand. Selectietraining, en dan ook nog eens conditietraining. Bij het strand staat de coach te wachten en komen de spelers in groepjes aan. Zodra iedereen er is zegt de coach; “Gasten dit is helemaal niet leuk, maar het telt voor de selectie dus we gaan iedereen klokken”. Ik realiseer me dat ik de hele zomer van mijn 15e levensjaar gezeild had maar geen meter had gerend en de moed zakt me nog verder in de schoenen. Jullie begrijpen ook wel dat de schildpad het deze keer niet won van de haas.

Na zes veldtrainingen zonder vertrouwen en mét stress tot over mijn oren, kreeg ik als 14-jarig ventje te horen dat ik niet mee mocht met de selectie, voor het eerst in tien jaar. Ik had geen idee hoe ik daar mee om moest gaan, al mijn vriendjes hadden het zoals elk jaar wel gered. Toen ik thuiskwam plofte ik gedesillusioneerd op de bank, moeders schonk een kop thee in en pa kwam op de bank zitten “En?” vroeg hij me? Ik reageerde waarschijnlijk met iets onredelijks, je bent puber of je bent het niet.

Na een paar dagen verdriet en vrijwillige eenzame opsluiting op mijn kamer kwam ik weer eens beneden. Zelfde procedé, thee van moeders, pa met de vraag “Wes leuk dat je er weer bent, wat nu?”. Ik had geen idee, ik wilde niet in het tweede spelen maar de deur naar het eerste was echt dicht. Na een paar minuten ratelen stelde mijn vader voor te gaan hockeyen, dat had hij ook jaren met succes en plezier gedaan en misschien zat het wel in de genen. Maarja, ik was voetballer en voetballers vinden hockeyen en vooral hockeyers stom.

Uiteindelijk haalde een voetbalvriendje mij over om met hem te beginnen met hockeyen. Dat vond ik wel aardig, had ik alvast in ieder geval één vriend op de hockey die geen kakker was. Na de eerste paar trainingen was ik 180 graden gedraaid, een nieuwe sport leren is fantastisch, niemand heeft verwachtingen van je en beter worden gaat met reuzenstappen. Oh, en hockeyers bleken ook net mensen. Het was mijn moeder die me deed inzien dat ik eindelijk weer plezier had in mijn teamsport, ze had met lede ogen 2 jaar toegekeken hoe ik met pijn in mijn buik naar de voetbal ging. Ik was duidelijk nog niet bestand tegen constante druk om te presteren .

Mijn periode als hockeyer liep redelijk gelijk met mijn start als golfer, ik zie jullie al denken “wat een kakker”. Die periode tekent zich door twee zaken die hand in hand gaan, plezier en vooruitgang. Iedere week ging ik met een glimlach naar de baan of het hockeyveld, en iedere week ging ik nog een keer. Ik realiseerde me dat ik bij voetbal ook 7 dagen per week speelde, toen ik het nog leuk vond. Wat ik mistte in het voetbal waren persoonlijke doelen, alles draaide om winnen en de volgende selectie halen. In hockey en vooral in golf was er meer ruimte voor het individu, met de gedachte “als je zelf op dat vlak wil verbeteren dan ga je daar meer moeite voor doen, en is de kans groter dat het lukt”.

De opleiding tot sport- en prestatiepsycholoog was één grote aaneenschakeling van eureka-momenten. Ik volg alle sporten en heb er zelf veel beoefend, dus alle situaties die in de studie besproken werden kwamen me bekend voor. Net als in de sport ging ik met plezier naar de studie, ik zag dat gewoon als een nieuwe sport. Daar leerde ik om het proces belangrijker te laten zijn dan het resultaat, wat voor mij ook al het grote verschil was geweest tussen voetbal en hockey. In golf is dit misschien wel het allerbelangrijkst, er zijn zo veel factoren waar je maar beperkt invloed op hebt. Het enige wat je kunt doen is jezelf in staat stellen elke keer het beste naar boven te brengen.

Kennis hebben en kennis gebruiken zijn twee totaal verschillende dingen, daarom ben ik nog steeds iedere keer blij als het lukt mijn kennis in te zetten in mijn eigen spel. Afgelopen week speelde ik een golfwedstrijd, 1 tegen 1. Met nog drie holes te gaan stond ik twee holes achter, voor de winst moest ik alle resterende holes winnen, voor een gelijkspel twee van de drie. Je kunt je voorstellen dat dat een flinke opgave is. Voor de afslag van hole 16 voel ik de spanning, de druk, maar ook de rust omdat ik weet hoe ik hier mee om moet gaan. Ik denk bij mezelf “nog 10 keer je routine, dan heb je een kans”. Ik pak mijn driver uit de tas, leg mijn bal op de tee, bedenk een plan voor deze slag, visualiseer deze slag en voer exact uit wat ik van plan was. Mijn tegenstander slaat zijn bal in het water en ook de laatste twee holes zijn voor mij. Ik kan nu liegen en zeggen dat het alleen om het proces gaat, maar af en toe winnen is toch stiekem ook wel lekker.

Wat ben ik toch een gelukkig sporter.

Wessel Beuk | MSc sport- en prestatiepsycholoog

“Win met je hoofd” experience zondag 23 juni

Wil je weten wat mentale training voor jou kan betekenen? Samen met 3 (oud-)topsporters en 10 collega sportpsychologen organiseren we op zondag 23 juni om 13:00 de “Win met je hoofd“ experience in Leiden, Rotterdam en Tilburg. In het programma ga je de kracht van mentale training ervaren. Er zijn 40 tickets per locatie. Het Earlybird tarief van €19,95 (i.p.v. €29,95) geldt tot 1 juni. Verzeker je nu van een plek. Ga naar https://www.winmetjehoofd.nl/info/

Geplaatst op Geef een reactie

Mijn doorbraak als golfer

Het was een lichtbewolkte dag in april. Ik was 9 jaar en mijn vader had me meegenomen naar de golfbaan om het karretje met zijn golftas mee te trekken. Dat had ik snel gezien. Er werd een ingekorte stok uit het clubhuis gehaald en ik mocht een poging wagen. De eerste bal raakte ik wel, maar het contact voelde hard en de bal ging laag naar rechts. De tweede bal was vergelijkbaar. De derde bal voelde zacht, nauwelijks weerstand, en de bal ging met een mooie boog richting het bordje van 50 meter. Opgetogen keek ik naar mijn vader. Dat was leuk!

Mijn vader speelde eens in de twee weken. Door aanhoudend gesmeek van mijn kant werd dat elke week. Een goede twee jaar later trainde ik zes dagen per week op golfbaan Kralingen in Rotterdam. Elk jaar werd daar een wedstrijd georganiseerd waarbij de jeugdspelers van de club werden gekoppeld aan een Nederlandse topspeler met zijn coach. Ik was 12 jaar en was de jongste deelnemer. Ik speelde met Donald Osborne en zijn coach Ad Wessels. Omdat ik nog niet ver sloeg moest ik vaak een extra slag naar de vlag doen. Ad Wessels zei als grapje, gewoon erbij en dan erin. En ik voerde het uit. Hij raadde mij aan om eens mee te doen met een nationale selectie dag.

Als jeugdspeler in de nationale selectie mocht ik op mijn vijftiende mee naar een trainingskamp in Spanje. Daar kwam ik voor het eerst in aanraking met mentale training. Onder begeleiding van coach Joost Steenkamer deden we een ontspannings- en visualisatie-oefening. Met 20 jonge golfers lagen we op de grond. Na een aantal diepe buikademhalingen en instructies om onze spieren te ontspannen liet hij ons een golfsituatie voorstellen. Ik stond op de golfbaan, rook de geur van vers gemaaid gras, zag in de verte een geel vlaggetje wapperen en sloeg de bal soepel en vol vertrouwen die kant op. Toen de oefening klaar was bleek één van de jongens in slaap te zijn gevallen. Grote hilariteit natuurlijk. Er werd lacherig over gedaan. “Wazig gedoe”.

Toen ik zestien was gingen mijn selectiegenoten ‘onder par’ scoren, dat wil zeggen dat ze dan minder slagen nodig hebben dan regulier voor de baan staat. Een aantal van hen waren al op jongere leeftijd begonnen en hadden in mijn beleving meer talent. Ik wilde ook ‘onder par’ scoren. Elke ronde stond ik op de 1e afslag met het voornemen dat het dit keer ging lukken. En elke keer maakte ik in het  begin een aantal fouten waardoor dat niet meer mogelijk was. Als ik het dan had opgegeven, maakte ik nog een aantal slagen goed en kwam ik met een ‘acceptabele’ score binnen. Gelukkig was ik niet helemaal door de mand gevallen.

In die periode gaf mijn coach, Caroline Nieuwenhuisen, mij een boek van de Amerikaanse sportpsycholoog Bob Rotella. Verhalen over topgolfers van toen, wat die deden om zich voor te bereiden op een ronde en op een slag. Hoe ze elke slag vol overtuiging en geconcentreerd waren. Toen drong het tot mij door. Ik was onzeker, probeerde risico’s te vermijden en mijn techniek te controleren. Interessant om te weten. Maar ik wist nog niet hoe ik dat kon trainen. Mijn beste ronde in die periode was ‘level par’ tijdens diezelfde jeugdwedstrijd op Kralingen een paar jaar later.

Na een studie psychologie kwam ik via de Vereniging voor Sport Psychologie in Nederland op het spoor van een nieuwe opleiding tot praktijksportpsycholoog. In mijn studie tot op dat moment lag de nadruk op theorieën. In de opleiding sportpsychologie leerde ik concrete technieken en oefeningen op het mentale vlak. In golf wordt vaak gezegd dat je in de baan niet met je techniek bezig moet zijn, maar Rico Schuijers was de eerste die mij wist te vertellen hoe.

Tijdens mijn studies was ik minder gaan golfen en qua niveau behoorlijk weggezakt. Door andere doelen te stellen vond ik het plezier van mijn eerste golfjaren weer terug. Ik had geleerd het resultaat los te laten en vond een proces waarbij ik mijn aandacht richtte op het soort bal dat ik wilde slaan. Met één keer trainen per week ben ik op competitief niveau blijven spelen. Waar ik voorheen in het begin slagen liet liggen was dit nu veel meer over de ronde verspreid. Ondanks mijn beperkte trainingstijd werd ik toch elk jaar weer een beetje beter. Ik sla niet meer zulke goede ballen als toen ik zestien was, maar qua score doe ik niet meer onder voor mijn niveau van toen. Op mijn goede dagen presteer ik zelfs beter.

Het was 9 september 2017. De dag ervoor had het hele land een stortvloed aan regen over zich heen gekregen. Veel golfbanen waren dicht. Voor de Open Amateur Golf Tour speelden we op de Westfriese Golfclub die er nog redelijk goed bij lag. Ik stond ‘level par’ met nog 2 kansen te gaan. Op de één-na-laatste baan had ik een slag van 11 meter, met een glooiing van links naar rechts, die ik maakte om ‘onder par’ te komen. Ik voelde mijn hartslag. De gedachte aan de eerste ronde ‘onder par’ schoot door mijn hoofd. Ik hield vast aan mijn voorbereiding. Richtte mij op de slag die ik wilde slaan. Na drie goede schoten had ik aan een intikker genoeg. Ik was 33jaar toen ik voor het eerst in mijn leven een wedstrijdronde ‘onder par’ wist te scoren. Een bescheiden prestatie in de wereld van golf. Een doorbraak voor mij als golfer.

“Win met je hoofd” experience zondag 23 juni

Wil je weten wat mentale training voor jou kan betekenen? Samen met 3 (oud-)topsporters en 10 collega sportpsychologen organiseren we op zondag 23 juni om 13:00 de “Win met je hoofd“ experience in Leiden, Rotterdam en Tilburg. In het programma ga je de kracht van mentale training ervaren. Er zijn 40 tickets per locatie. Het Earlybird tarief van €19,95 (i.p.v. €29,95) geldt tot 1 juni. Verzeker je nu van een plek. Ga naar https://www.winmetjehoofd.nl/info/

Geplaatst op Geef een reactie

Samen sportpsychologie op de kaart zetten

Prestum.nl Mental Meetup het vervolg

Je bent een ervaren sportpsycholoog. Je hebt hard gewerkt om je praktijk van de grond te krijgen. Na veel te hebben geïnvesteerd in het opbouwen van je kennis en je netwerk loopt het nu best goed. Mensen weten je te vinden. Je verdient nog niet wat je wilt verdienen, maar je hebt een volle agenda en kunt er prima van rondkomen. Je ziet vele mogelijkheden om sportpsychologie / jouw diensten op een meer aansprekende en efficiënte manier aan te bieden. Het ontbreekt je echter aan de tijd om deze ideeën verder te ontwikkelen. Je hebt je handen vol aan het uitvoeren van je opdrachten.

Je bent beginnend sportpsycholoog of studeert daarvoor. Je zou graag meer opdrachten willen hebben op dit vlak of meer ervaring op willen doen. Je ziet talloze mogelijkheden om sporters, coaches en verenigingen mentaal te trainen en te begeleiden, maar ze zien jou onvoldoende, of hebben niet het budget / zijn niet bereid om jou te betalen. Je hebt een (bij)baan om de kost te verdienen, maar dat is niet wat je wilt.

Je bent niet alleen. We hebben een gezamenlijk doel. Meer gebruik van en meer omzet met sportpsychologie.

Op basis van de ervaringen van vorig jaar kiezen we voor de volgende indeling:

  • 10:00 tot 12:30: We zoeken vaste teamleden om in zes ochtenden twee concrete doelen te realiseren.
    1. Een sportpsychologie symposium.
    2. Promotiemateriaal voor het symposium (e-maillijst / social media / blog).
  • 13:30 tot 16:00: De middag staat in het teken van (net)werken. In wisselende samenstelling gezamenlijk werken aan eigen doelen m.b.t. het ontwikkelen van diensten, producten en promotiemateriaal.

Durf je het aan om de krachten te bundelen?

Vergaderruimte Golfbaan Kralingen, Kralingseweg 200, 3062CG in Rotterdam. Je betaalt € 10 per
dagdeel, € 15 per dag of € 75,- voor 6 bijeenkomsten, exclusief btw, inclusief wifi, koffie & thee.

Vrijdag 22 februari
Vrijdag 15 maart
Vrijdag 29 maart
Vrijdag 12 april
Vrijdag 26 april
Vrijdag 24 mei

Voor meer informatie kun je contact opnemen met Mitchel Kevenaar (mitchel@prestum.nl / 06-11424013) of Wessel Beuk (wesselbeuk@gmail.com / 06-40689846).

Je kunt je aanmelden via: https://www.supersaas.nl/schedule/mks/Activiteiten

“Win met je hoofd” experience zondag 23 juni

Wil je weten wat mentale training voor jou kan betekenen? Samen met 3 (oud-)topsporters en 10 collega sportpsychologen organiseren we op zondag 23 juni om 13:00 de “Win met je hoofd“ experience in Leiden, Rotterdam en Tilburg. In het programma ga je de kracht van mentale training ervaren. Er zijn 40 tickets per locatie. Het Earlybird tarief van €19,95 (i.p.v. €29,95) geldt tot 1 juni. Verzeker je nu van een plek. Ga naar https://www.winmetjehoofd.nl/info/


Geplaatst op 2 Reacties

Meetbaar Mentaal Resultaat

Als sporter of coach moet je zelf aan de slag om ook op het mentale vlak aantoonbaar vooruitgang te boeken. Een sportpsycholoog kan hier zeker bij helpen, maar niemand kent jouw sport en jouw situatie zo goed als jijzelf.

Afgelopen maandag had ik een bijeenkomst met coaches. We spraken over de mentale eigenschappen en vaardigheden die het verschil kunnen maken in het neerzetten van topprestaties. Denk aan motivatie, zelfvertrouwen, focus, koelbloedigheid etc. In de sportpsychologie zijn vele onderzoeken gedaan naar deze kenmerken van sporters. Ze zijn doorslaggevend in het wel of niet behalen van de top.

Maak het concreet
“Allemaal belangrijk. Maar het blijft zo algemeen”, was de reactie, “En hoe kunnen we zien of iemand hierin verbetert?”. Een voorbeeld. Motivatie kun je definiëren als een beweegreden of een drijfveer om iets te doen. Coaches werken graag met gemotiveerde sporters. Hoe maak je dat concreet?

Voorbeelden uit de praktijk
Neem in gedachten die keren dat sporters om je heen, heel gemotiveerd waren. Welk gedrag lieten ze toen zien? Waren ze een kwartier van tevoren al op de training. Deden ze al hun warming-up oefeningen. Bleven ze na de training om nog wat extra te trainen? Kwamen ze ook als het slecht weer was?

Het kan ook helpen om voorbeelden te nemen van momenten dat de motivatie juist heel laag was. Misschien deden ze bepaalde oefeningen niet. Misschien waren ze meer bezig met het kletsen met teamgenoten. Voor een compleet beeld is het goed om voorbeelden te verzamelen van sporters van een laag tot een hoog niveau.

Het is voor deze oefening essentieel dat je observeerbaar gedrag beschrijft. Het gaat hierbij niet om wat de sporters denken of voelen, maar om wat ze doen. Als je naar iemand kijkt moet je kunnen zien of ze het gedrag uitvoeren of niet.

De motivatie checklist
Zet alle gedragingen die je hebt verzameld op een rij. Geef elk gedrag een cijfer van 1 tot 10. Hoe meer het gedrag bij een hoge motivatie past, hoe hoger het cijfer. Hoe meer het bij een laag motivatieniveau past, hoe lager het cijfer. Zet deze voorbeelden op volgorde van hoog naar laag.

Conclusie
Je hebt nu je eigen motivatie checklist gemaakt, specifiek voor jouw sport en jouw situatie. Op basis van het gedrag dat iemand laat zien kun je de motivatie beoordelen. Doe dit periodiek om de ontwikkeling in kaart te brengen. Naast motivatie kun je ook andere mentale eigenschappen en vaardigheden uitwerken. Door het concreet te maken weet iedereen waar hij aan toe is, kunnen duidelijke afspraken worden gemaakt en kun je daarop coachen. Meetbaar mentaal resultaat is het gevolg.

“Win met je hoofd” experience zondag 23 juni

Wil je weten wat mentale training voor jou kan betekenen? Samen met 3 (oud-)topsporters en 10 collega sportpsychologen organiseren we op zondag 23 juni om 13:00 de “Win met je hoofd“ experience in Leiden, Rotterdam en Tilburg. In het programma ga je de kracht van mentale training ervaren. Er zijn 40 tickets per locatie. Het Earlybird tarief van €19,95 (i.p.v. €29,95) geldt tot 1 juni. Verzeker je nu van een plek. Ga naar https://www.winmetjehoofd.nl/info/